Hepeita
peripykasamenoi tas trichas peri apan to soma, zonnyntai, chromenoi autais
anti himatiou, aidoion de mega echousin, hoste psauein ton sphyron auton,
kai pachy. autoite simoi te kai aischroi. ta de probata auton, hos andres.
kai hai boes kai hoi onoi, schedon hoson krioi? kai hoi hippoi auton kai
hoi aemionoi, kai ta alla panta zoa, ouden maezo krion; hepontai de toi
basilei ton Indon, touton ton pygmaion andres trischilioi. sphodra gar
eisi toxotai; dikaiotatoi de eisi kai nomoisi chrontai osper kai hoi
Indoi. Dagoous te kai alopekas thaereuousin, ou tois kysin, alla koraxi
kai iktisi kai koronais kai aetois.]
_Narrat praeter ista, in media India homines reperiri nigros, qui Pygmaei
appellentur. Eadem hos, qua Inda reliqui, lingua uti, sed valde esse
parvos, ut maximi duorum cubitorum, & plerique unius duntaxat cubiti cum
dimidio altitudinem non excedant. Comam alere longissimam, ad ipsa usque
genua demissam, atque etiam infra, cum barba longiore, quam, apud ullos
hominum. Quae quidem ubi illis promissior esse caeperit, nulla deinceps
veste uti: sed capillos multo infra genua a tergo demissos, barbamque
praeter pectus ad pedes usque defluentem, per totum corpus in orbem
constipare & cingere, atque ita pilos ipsis suos vestimenti loco esse.
Pages:
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135